The post Ramadan & Reforming Religious Thought Among Sri Lankan Muslims first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>The Month of Ramadan and the Appropriate Time for Reconstructing Religious Thought Among Sri Lankan Muslims
(Originally published in the Colombo Telegraph on April 13, 2021)
The Easter Sunday terror attack created an unprecedented atmosphere in which Islam and Muslims became scapegoats for the tragedy. Numerous accusations and suspicions have been directed toward them, despite the fact that both Islam and Sri Lankan Muslims have historically been far removed from such allegations. The history of Sri Lankan Muslims serves as compelling evidence that coexistence with other religious communities has been a defining principle for centuries. Even in contemporary Sri Lanka, Muslims predominantly adhere to the belief in peaceful coexistence. However, despite this rich history of harmony and contribution, the brutal terror attack has inflicted significant damage on the community as a whole.
In response to this crisis, Sri Lankan Muslims must prioritize two critical actions. First, they must courageously address and respond to the accusations leveled against them. Second, they must return to their religious sources to develop interpretations that align with the contemporary context. Through this approach, they can formulate a conceptual framework that demonstrates how a “Sri Lankan Muslim” can simultaneously uphold the constitution of the nation and remain faithful to their religious principles without contradiction.
The Role of Ramadan in the Reform Process
This process of reform should begin with a profound internal review of the societal structure of the Muslim community, with a particular focus on the religious ideologies and approaches they espouse. The month of Ramadan, during which Muslims observe fasting, presents an opportune moment to initiate this discussion on internal reform.
Ramadan is widely regarded by Muslims as the “Month of Reform” for numerous reasons. Notably, the Quran, the primary religious source, was first revealed during this sacred month, marking a pivotal moment in the reformative mission of Prophet Muhammad. Moreover, Ramadan is a time when Muslims significantly alter their daily routines by engaging in fasting and special prayers that extend late into the night. Fasting, according to Islamic belief, entails more than mere abstinence from food and drink; it also involves refraining from sinful behavior in both speech and action. Additionally, it encourages the practice of virtue and good deeds.
In the following discussion, I will highlight two key areas related to Islamic references, the Quran and Prophetic traditions, that require critical reflection and dialogue among Sri Lankan Muslims in general, and religious scholars and institutions in particular, as part of the internal reform process.
A Comprehensive Understanding of Islam and the Quran
Islam has often been portrayed—whether intentionally or unintentionally—as a rigid legal system characterized by severe punishments, such as the killing of innocent people, the oppression of women, and the amputation of thieves’ hands. As a student of Islamic studies, I strongly reject this misrepresentation. A holistic and unbiased reading of Islam’s primary sources, namely the Quran and the traditions of the Prophet, yields a vastly different perspective. A thorough engagement with the Quran—comprising 114 chapters—and an informed interpretation of prophetic traditions, while considering the historical and social context of revelation, provides a nuanced understanding of Islam.
Throughout Islamic history, scholars have exerted great effort in interpreting these sources, leading to the gradual emergence of numerous Islamic disciplines. These scholarly contributions represent interpretations rather than absolute decrees. Among the disciplines directly connected to the primary sources, two are fundamental: the “Science of the Quran” and the “Science of Hadith.” These fields have been developed to establish systematic methodologies for understanding both the Quran and the traditions of the Prophet.
Beyond these two fields, four major disciplines have evolved as interpretative frameworks for religious texts: theology, jurisprudence, Sufism, and ethics. Theology primarily addresses Islamic beliefs, including monotheism, prophethood, religious scriptures, the afterlife, and the existence of angels. Additionally, it encompasses philosophy and logic. Sufism focuses on spiritual purification and self-discipline, with the ultimate goal of fostering a deeper connection with God. This discipline emphasizes both inner purification and ethical conduct in interactions with fellow human beings and nature. Jurisprudence (Fiqh) is often misunderstood and misrepresented. Islamic jurisprudence is categorized into two domains: acts of worship (e.g., daily prayers, almsgiving, fasting, and pilgrimage) and social affairs (e.g., financial transactions, family law, and governance). Scholars have established a vast body of legal maxims and principles to guide the application of Islamic law, recognizing that worship-related rulings are fixed, whereas rulings on social matters allow for human interpretation and adaptation to changing circumstances. Ethics examines individual behavior in relation to God, oneself, family, neighbors, and society. Contemporary Muslim scholars have given significant attention to this field, establishing dedicated academic departments in universities to explore ethical philosophy in conceptual and applied contexts. Topics such as euthanasia, suicide, abortion, medical ethics, animal rights, and sexuality are actively studied within this discipline.
One of the most important distinctions in Islamic jurisprudence is the classification of religious texts into clear-cut (definitive) and ambiguous (open to interpretation) verses. Scholars do not have the authority to reinterpret definitive verses, whereas ambiguous verses allow for differing scholarly interpretations. Many of the punishments mentioned in Islamic texts fall into the latter category, leading to diverse scholarly opinions. For example, the Quran prescribes the amputation of a thief’s hand, but scholars have debated the precise criteria for defining theft, the minimum threshold for this punishment, and its applicability in different contexts. Moreover, Islam firmly establishes that the enforcement of legal rulings is the responsibility of the state, not individuals. The overarching purpose of Islamic laws is to cultivate a disciplined society and promote peace and harmony, with punishments serving as a means to achieve these objectives rather than as ends in themselves.
An Objective-Based Approach to Islam
An objective-based approach to Islamic interpretation has been an integral part of scholarly thought since the early Islamic period. This method contrasts with literalist interpretations by prioritizing the ultimate objectives (maqasid) of religious texts. Scholars engage in thorough analysis to discern the underlying purposes of Quranic verses—some of which are explicitly stated, while others require reasoned inference. Traditional scholars unanimously agree that Islam’s higher objectives encompass the preservation of five fundamental values: Religious freedom, Life, Intellect, Property, Lineage. In contemporary times, scholars have expanded the scope of these objectives and proposed additional ones, such as social justice, peace, mercy, human rights, environmental protection, and public health. This approach seeks to bridge Quranic principles with universal ethical norms and evolving societal needs.
Conclusion
As discussed, a comprehensive and objective-based approach to Islamic interpretation is crucial for addressing contemporary challenges. Sri Lankan Muslims have a responsibility to engage in self-reflection and reassess the interpretative methodologies they employ in understanding religious texts. Furthermore, they must strive to be a contributing and progressive community in the modern era. In addition to these two approaches, greater emphasis should be placed on concepts such as pluralism, multiculturalism, and inclusivity in the reform process. I intend to explore these themes in detail in a subsequent article.
The post Ramadan & Reforming Religious Thought Among Sri Lankan Muslims first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>The post இலங்கை அரபு மத்ரசா கல்வி- கலந்துரையாடப்பட வேண்டிய சில விடயப்பரப்புகள் first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>இலங்கை மத்ரசா வரலாறு 19ம் நூற்றாண்டு தொடக்கம் ஆரம்பித்து, இன்று வரை நீட்சி பெற்று வந்திருக்கிறது. இலங்கை முஸ்லிம் வாழ்வொழுங்கை நெறிப்படுத்துவதிலும், இஸ்லாத்துடனான தொடர்பையும் உணர்வையும் தொடர்ந்து தக்கவைத்துக் கொள்வதிலும் அரபு மத்ரசாக்கள் நியாயமாக பங்களிப்பு செய்திருக்கின்றன என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. நீண்ட வரலாற்றுப் பங்களிப்பைக் கொண்ட மத்ரசா கல்வியொழுங்கு பற்றிய ஆழமான உரையாடல் ஒன்றின் அவசியத்தையே இக்கட்டுரை சுட்டிக் காட்டும் விடயப்பரப்புக்கள் விளக்குகின்றன. இங்கு முன்வைக்கப்படும் கலந்துரையாடலுக்கான பரப்புக்கள் எதிர்கால சீர்திருத்ததை யாசிக்கும் அதேநேரம், எதிர்கால கற்கைகளுக்கான ஓர் எட்டாகவும் அமையலாம் எனக் கருதுகிறோம்.
1- மத்ரசாக்களது வரலாறு
இலங்கை மத்ரசாக்கள் பற்றிய ஏற்கனவே எழுதப்பட்டிருக்கும் ஆய்வுகள், புத்தகங்களைத் தேடிப்பார்க்கும் போது போதாமை நிலவுவதை அவதானிக்கலாம். நூற்றாண்டு கடந்த நிறுவன ஒழுங்கின் வரலாறு தொகுக்கப்படல் எமது முதன்மையான பணிகளில் ஒன்றாக அமைதல் பல வகைகளிலும் பயன் தரக்கூடியது. ஆய்வாளர் MMM மஹ்ரூப் போன்றவர்கள் இது பற்றிய உரையாடலை ஆரம்பித்து வைத்தார்கள். உதாரணமாக, 1995 இல் பிரசுரிக்கப்பட்ட அவரது The ‘Ulama’ in Sri Lanka 1800-1990: Form and Function எனும் கட்டுரை மிக முக்கியமான ஒன்று. துரதிஷ்டவசமாக, தொடர்ந்து வந்த காலப்பகுதியில் இவ்வகையான அறிவுபூர்வமான உரையாடல்களை மிக அரிதாகவே கண்டு கொள்ள முடிகிறது.
மத்ரசா கல்வி நிறுவனம் எவ்வகையான சூழமைவில் கருக்கொண்டது, தோற்றம்பெற்றது, அது சுமந்திருந்த பாடத்திட்டம், இலக்கு, அது எதிர்கொண்ட சவால்கள், அதனது சாதனைகள் மற்றும் மத்ரசா கல்வி ஒழுங்கின் வளர்ச்சிக்கு பங்களித்தவர்கள் என பல விடயங்களையும் ஆய்வுக்குட்படுத்த வேண்டிய தேவை இருக்கிறது. தோற்றம் பெற்ற மத்ரசா ஒழுங்கு காலப்போக்கில் எவ்வாறான மாற்றங்களை உள்வாங்கிக் கொண்டது, ஏற்பட்ட மாற்றங்கள், சீர்திருத்த முயற்சிகள் என இன்னொரு பக்கமும் அது நீள வேண்டியுள்ளது. ஆய்வாளர் ARM இம்தியாஸுடைய “Islamic Identity Formation, Madrasas, and Muslims in Sri Lanka” போன்ற கட்டுரைகள் மேலே கூறப்பட்ட வரலாற்றெழுதுகையில் துணைநிற்கக்கூடிய கட்டுரைகள் எனலாம்.
2- சிந்தனை முகாம்களுக்கிடையிலான உரையாடல்
இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தினுள் வித்தியாசப்பட்ட போக்குகள், சிந்தனைகள், அமைப்புக்கள், இயக்கங்கள் காணப்படுகின்றன. குறிப்பாக, இஸ்லாமிய இயக்கங்களின் தோற்றப்பாட்டோடு மத்ரசா ஒழுங்கிலும் பாரிய மாற்றங்கள் ஏற்பட ஆரம்பித்தன எனலாம். இயக்கங்கள் தாம் பற்றிக் கொண்ட சமூக மாற்ற முறைமையை தலைமைதாங்கி கொண்டு செல்லும் மார்க்க அறிஞர் பரம்பரை பற்றி சிந்தித்ததன் விளைவாக, இயக்கங்கள் பின்பற்றிய சிந்தனை முறைமையை அடியொட்டிய மத்ரசாக்கள் நாட்டின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் தோற்றம்பெற ஆரம்பித்தன. குறிப்பாக, சூபித்துவ சிந்தனை, தப்லீக் சிந்தனை, சலபிய சிந்தனை மற்றும் நடுநிலை சிந்தனை என்ற நான்கு வகை சிந்தனைப் பள்ளிகளினதும் பரவல் மிக அதிகமாக இருப்பதை அவதானிக்கலாம். அத்துடன் சேர்த்து ஷீஆ கொள்கை சார்ந்த மத்ரசாக்களும் ஓரளவில் தோற்றம்பெற ஆரம்பித்தன.
இலங்கை முஸ்லிம்கள் முஸ்லிமல்லாதவர்களுடனான தொடர்பு, சகவாழ்வு பற்றி வலியுறுத்திக் கூறியளவு முஸ்லிம்கள் மத்தியிலான உறவு பற்றி பேச மறந்து விட்டதாகவே எண்ணத் தோன்றுகிறது. இங்குதான், மத்ரசாக்களுக்கிடையிலான உரையாடல் தொலைந்து போகிறது. ஒரு கட்டத்தில் அமைப்புகள், இயக்கங்களுக்கிடையிலான முருகல்நிலை உக்கிரமடைந்து, சண்டை, கத்தி எனும் பாவநிலைக்கு வந்தடைந்ததை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. தொழிநுட்ப காலத்தில் இருக்கும் நாம், முகப்புத்தகம் போன்ற உரையாடல் தளங்களில் விவாதம் என்ற பெயரில் பரப்பப்படும் வெறுப்பு மற்றும் எதிர்ப்பை எவ்வாறு கையாள்வது என்பதில் முஸ்லிம் சமூகம் தடுமாறிக் கொண்டிருப்பதைக் காணலாம். இங்கு, மத்ரசாக்களுக்கிடையிலான கலந்துரையாடல், ஒரு சாராரை இன்னொரு சாரார் புரிந்துகொள்ளல் என்பன அவசியப்படுகின்றன. குறிப்பிட்டதொரு சிந்தனைப் பள்ளியைச் சார்ந்தவர்கள் எவ்வாறான ஆய்வுமுறைமையைப் பின்பற்றுகின்றனர், மத்ரசா சுவர்களுக்குள்ளாள் அவர்களது அன்றாட கற்றல், கற்பித்தல் உள்ளடங்களான இதர செயற்பாடுகள் எவ்வாறிருக்கின்றன போன்ற விடயங்கள் பற்றிய அறிவு பரஸ்பர புரிந்துணர்வை தோற்றுவிக்கும் எனக கருதலாம். உதாரணமாக, மத்ரசா கல்வி பற்றிய உரையாடலில் அதிக ஈடுபாடுகாட்டிவரும் பேராசிரியர் இப்ராஹிம் மூஸாவுடைய “What is Madrasa?” என்ற புத்தகம் இந்திய துணைக்கண்டத்தின் தேவ்பந்த் சிந்தனைப் பள்ளி மத்ரசாக்கள் பற்றிய அழகானதொரு புரிதலைத் தருகிறது. இலங்கையிலிருந்தும் இவ்வாறான ஆய்வுகள், எழுத்துக்கள் உருவாக வேண்டியுள்ளது போல, குறிப்பிட்ட சிந்தனைப் பள்ளியைச் சார்ந்த ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள் இன்னொரு சிந்தனைப் பள்ளியைச் சார்ந்த மத்ரசாக்களுக்கான தற்காலிக பரிமாற்றமும் இடம்பெறுவது பற்றியும் சிந்திக்கலாம். கல்வித்துறை சார்ந்த நிபுணர்கள் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு மத்தியிலான தற்காலிக பறிமாற்றம் எனும் கருத்தாக்கத்தை தொடர்ந்தும் வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.
3- உள்ளக சீர்திருத்தம் ஒன்றின் தேவை
மத்ரசா சீர்திருத்தம் பற்றி பேசும் அறிஞர்கள் இரு வகை சீர்திருத்தங்களை விளக்குகின்றனர். அரசு, அதன் மத விவகார அமைச்சு புறத்திலிருந்து வரும் சீர்திருத்தம் அல்லது மேலிருந்து நிர்ப்பந்திக்கும் சீர்திருத்தம் எனவும் இதனைக் கூறலாம். இக்கட்டத்தில் மத்ரசாக்கள் விரும்பியோ விரும்பாமலோ கட்டளைகளை, சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்த நிர்ப்பந்திக்கப்படுகின்றன. இவ்வகையான சீர்திருத்தம் ஆரோக்கியமான, எதிர்பார்க்கும் விளைவுகளைத் தரப்போவதில்லை என ஆய்வாளர் முஹம்மத் அபூ நிமர் போன்றவர்கள் கருதுகின்றனர். வெளியிலிருந்து வரும் அழுத்தம் ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள் உள்ளடங்களாக மத்ரசா சூழலிலும் அதன் கலாச்சாரத்திலும் நிலையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தாது என அவர்கள் வாதாடுகின்றனர். மாற்றமாக, பொய்யான தரவுகள் கொண்ட அறிக்கைகளே சமர்ப்பிக்கப்படும் எனவும் கூறுகின்றனர்.
அடுத்த வகை சீர்திருத்தம் உள்ளக சீர்திருத்தமாகும். மத்ரசா தன்னையே மீள்வாசித்துக் கொள்ளும் பொறிமுறையினூடாக இவ்வகை சீர்திருத்தம் தோற்றம் பெறுகிறது. அது இயல்பாக நடைபெறும் ஒரு செயற்பாடு. தனிமனிதன் தன்னை மீள்வாசித்துக் கொள்வதுபோல இங்கு நிறுவனமொன்று தன்னை மீள்வாசித்து, மீலொழுங்குபடுத்திக் கொள்கிறது. நிறுவனம் உருவாக்கப்பட்டதன் நோக்கம், அதன் அடைவுகள், ஆசிரியர்களது நிலை, நிறுவனம் வழங்கும் கற்கை மீதான மாணவர்களது ஆர்வம், ஈடுபாடு, அண்மையில் பட்டம்பெற்று வெளியேறிய மாணவர்களது நிறுவனம் பற்றிய மனோநிலை போன்ற பல பகுதிகளையும் ஆய்வுக்குட்படுத்துவது உள்ளக சீர்திருத்தத்துக்கு வழிவகுக்கிறது.
4- இஸ்லாமிய மூலாதாரம் மற்றும் நடைமுறை சார்ந்த உரையாடல்
மத்ரசாக்களது பாடத்திட்டம் சார்ந்த கலந்துரையாடல் உள்ளக சீர்திருத்தத்தின் மையப்புள்ளி எனலாம். பெரும்பாலான மத்ரசாக்கள் ஆரம்ப கால அறிஞர்களது புத்தகங்களை அடிப்படையாக வைத்தே பாடங்களை போதிக்கின்றன. சில மத்ரசாக்கள் நவீன கால அறிஞர்களையும் உள்வாங்கியிருக்கின்றன. இங்கிருக்கும் பிரச்சினை கற்பிக்கப்படும் விடயங்களுக்கும் வாழும் சூழமைவு, உலக ஒழுங்குக்கும் இடையிலான பாரிய இடைவெளி. உதாரணமாக, அல்குர்ஆன் போதனையை எடுத்துக் கொள்ளலாம். தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில சூராக்கள் கற்பிக்கப்படுகின்றன. தப்சீர்களான இப்னு கசீர், ஜலாலைன் போன்ற தப்சீர்கள் போதிக்கப்படுகின்றன. அல்குர்ஆன் அனைத்துப் பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வுகளை முன்வைக்கின்றது, அது அனைத்து விவகாரங்களையும் விளக்குகிறது என்ற கருத்தும் வலியுறுத்திக் கூறப்படுகிறது. எனினும், கற்கும் மாணவர்களிடத்தில் இன்றிருக்கும் சூழல்மாசடைதல் சார்ந்த பிரச்சினைக்கு அல்குர்ஆன் முன்வைக்கும் தீர்வு என்ன? இன்று மேற்குலகில் ஆதிக்கம் பெற்று வரும் குடும்பக் கட்டமைப்பு சார்ந்த உரையாடல்களை அல்குர்ஆனின் ஒளியில் எவ்வாறு புரிந்துகொள்ளலாம்? போன்ற கேள்விகளை முன்வைக்கும் போது அல்குர்ஆன் மீதான ஒட்டுமொத்தப்பார்வை மாணவர்களுக்கு வழங்கப்படுவதில் பாரிய போதாமை நிலவிவதை அவதானிக்கலாம். நவீன கால அறிஞரான தாஹா ஜாபிர் அல்வானியுடைய புத்தகங்கள் இவ்வகையான சிக்கலை விரிவாக விளக்குகின்றன.
இஸ்லாமிய கற்கையில் கற்பிக்கப்படும் ஹதீஸ், பிக்ஹ், உசூல் அல்-பிக்ஹ், அகீதா, சீரா போன்ற பாடங்கள் மாணவர்களை எமது வரலாறு நோக்கிக் கூட்டிச் செல்வதுபோல, இன்றிருக்கும் நாம் வாழும் சூழமைவு நோக்கியும் பயணிக்கத் தூண்ட வேண்டும். உசூல் அல்-பிக்ஹில் “இஜ்மா” என்ற கருத்தாக்கம் இன்றைய தொழிநுட்ப காலத்தில் எவ்வகையில் சாத்தியமானது? சீராவில் இறைத்தூதரது (ஸல்) “ஆட்சியாளர்” எனும் பாத்திரத்தை எமது சூழமைவில் எங்கு பொருத்துவது? ஹதீஸ் பாடப்பரப்பில் வரும் “இறைநிராகரிப்பாளர்களுக்கு மத்தியில் வாழும் முஸ்லிம்களுக்கு நான் பொறுப்பாளரல்ல” என்ற கருத்தில் வரும் அறிவிப்பை எமது நாட்டில் எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது? போன்ற கேள்விகள் சில உதாரணங்கள் மாத்திரமே. சுருக்கமாகக் கூறுவதாக இருந்தால், இஸ்லாமிய மூலாதாரங்களை எமது சூழமைவுடன் உரையாட வைத்தல் எனலாம். அவ்வகையான உரையாடலுக்கு மாணவர்களைப் பயிற்றுவிக்கும் களமாக மத்ரசா கல்வியை ஒழுங்குபடுத்தலே இங்கு வலியுறுத்தப்படும் கருத்தாகும்.
5- விமர்சன ரீதியான சிந்தனை
விமர்சன சிந்தனை என்பது இன்று கல்வியலாளர்களால் அதிகம் பேசப்படும் ஒரு கருத்தாக்கம். இதனை இஸ்லாமிய கற்கைகளில் பிரயோகிப்பது எவ்வாறு என்பதே இங்குள்ள கேள்வி. இஸ்லாத்தில் திட்டவட்டமாக நிறுவப்பட்ட விடயங்களில் விமர்ச ரீதியான சிந்தனையைப் பிரயோகிக்க வேண்டிய தேவை இருக்காது எனலாம். அதன் கருத்து அறிவைப் பிரயோகிக்கக் கூடாது என்பதல்ல. உதாரணமாக, அல்லாஹ் இருக்கிறான் என நம்புதல், மறுமை நாளின் அவசியம் போன்ற இஸ்லாத்தின் மிக அடிப்படை நம்பிக்கைகளை ஒரு மனிதன் அறிவுபூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ளும்போதே அவனது நம்பிக்கை ஆழம் காண்கிறது. இப்பகுதிகளை விட கிளைப்பகுதிகளில், வித்தியாசப்பட்ட கருத்துக்களைக் கொடுக்க முடியுமான பகுதிகளில் விமர்சன ரீதியான சிந்தனையின் தேவை அதிகமாக உணரப்படுகிறது. குறிப்பாக, இலங்கை போன்ற முஸ்லிம்கள் மிக சிதரிய சிறுபான்மையாக வாழும் சூழமைவில், இஸ்லாமோபோபியா அதன் வீச்செல்லையை விரிவாக்கியிருக்கும் தருணத்தில் இஸ்லாத்தின் தூதை எவ்வாறு முன்வைப்பது என்ற கேள்வியிலிருந்து அவ்விமர்சன சிந்தனை துளிர்விடுகிறது. ஒரு சமூகமாக இஸ்லாத்தின் எப்பகுதியை முதன்மைப்படுத்த வேண்டும், முஸ்லிம் சமூகத்துக்குள்ளால் நிலவும் கருத்துவேறுபாடுகளை எவ்வாறு கையாள்வது, சிறுபான்மைக்கான வாழ்வொழுங்கு எவ்வாறு அமையப்பெற வேண்டும், முஸ்லிம் தலைமைத்துவத்தின் தீர்மானங்கள் எவ்வாறான பின்விளைவுகளைத் தோற்றுவிக்கின்றன, இஸ்லாமிய இயக்கங்களது சிந்தனை, நடைமுறைகளை எவ்வாறு விமர்சன ரீதியாகப் புரிந்துகொள்வது போன்றன சில கேள்விகள்.
இதனை இஸ்லாமியப் பரிபாஷையில் கூறுவதாக இருந்தால் ஒரு வகை “இஜ்திஹாத்” எனலாம். விமர்சன சிந்தனையை சிலர் அவசியமற்றதாகவும், குழப்பம் விளைவிப்பதாகவும் கருதுகின்றனர். இதனை அவ்வாறு பார்க்க வேண்டியதில்லை. விமர்சன சிந்தனை இன்னொரு பார்வை. கருத்துக்களும் சிந்தனைகளும் ஒன்றோடொன்று உறவாடும் போதுதான் புதிய பாதைகள் தோற்றம்பெறுகின்றன. மத்ரசா மாணவர்கள் விமர்சன சிந்தனைக்கு பயிற்றுவிக்கப்படுவதில் அவர்களது சிந்திக்கும் ஆற்றல் விருத்தியடைவது போல, முரன்பட்ட சிந்தனைகளை ஆரோக்கியமான உரையாடலுக்கு உள்ளாக்கும் மனோநிலையும் அவர்களினுள்ளால் பாய்ச்சப்படுகிறது.
இங்கு சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருக்கும் ஐந்து விடயங்களும் இலங்கை மத்ரசா கல்வியமைப்பு சார்ந்து கவனம் குவிக்க வேண்டிய விடயப்பரப்புக்களுள் சில மாத்திரமே. மத்ரசா கல்வியமைப்பு பற்றிய மிக சீரியசான உரையாடலொன்றை துவக்கி வைப்பதற்கான ஆரம்ப எட்டுக்கான கவனக் குவிப்புக் கட்டுரையாகவே இவ்வெழுத்துக்கள் அமைகின்றன என்பதையும் கருத்திற் கொள்வோம்.
The post இலங்கை அரபு மத்ரசா கல்வி- கலந்துரையாடப்பட வேண்டிய சில விடயப்பரப்புகள் first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>The post உஸுல் அல்-பிக்ஹிலிருந்து சீர்திருத்தத்தை ஆரம்பித்தல் first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>
தாரிக் ரமழான் மமற்குலகில் முஸ்லிம்களிடத்தில் மட்டுமல்லாது சகோதர சமூகத்தவர்கள் மத்தியிலும் செல்வாக்கு பெற்றவர். எவ்வித இஸ்லாமிய இயக்கங்களிலும் அங்கத்துவம் பெறாவிட்டாலும் கூட அவருக்கென்று தனியான சிந்தனை வட்டமொன்றை உருவாக்கியிருக்கிறார். அவர் பங்கு பற்றிய கலந்துரையாடல்கள் அவரது புத்தகங்கள் மிகப் பெரும் வரவேற்பை பெற்றன. அவரது புத்தகங்களுள் மிக முக்கிய புத்தகமான ‘சரடிகல் ரிமொம்’ புத்தகம் முஸ்லிம் சமூகத்தினுள் நடைபெற வேண்டிய சீர்திருத்தம் பற்றிப் பேசுகிறது.
சீர்திருத்தம் ‘உஸூல் அல்-பிக்ஹ்’ மீதான மீள்வாசிப்பிலிருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டும் என வாதாடுகிறார். இப்புத்தகம் சீர்திருத்தம், உஸூல் அல்-பிக்ஹ், மகாசிதுஷ் ஷரீஆ, சூழல் ஒரு சட்ட மூலாதாரம், மார்க்க அதிகாரம் (Religious Authority) மொன்ற மிக முக்கிய தனலப்புக்கனை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது.
இப்புத்தகத்தின் சுருக்கத்தை இங்கு தருகிறோம்.
- ஆசிரியர் – ரிஷாட் நஜிமுத்தீன்
- பக்கங்கள் – 51
The post உஸுல் அல்-பிக்ஹிலிருந்து சீர்திருத்தத்தை ஆரம்பித்தல் first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>The post மகாஸித் ஆய்வு முறைமை first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>
- ஆசிரியர் – ரிஷாட் நஜிமுத்தீன்
- பக்கங்கள் – 32
ஜாஸிர் அவ்தா மகாசித் சிந்தனையை வலியுறுததிப் பேசும் நவீனகால முஸ்லிம் அறிஞர்களுள் முக்கியமானவர். மகாசிதுஷ் ஷரீஆ பற்றிய அவரது புத்தகங்களுக்கு தனியான இடம் உள்ளது. எனினும், ஏற்கனவே எழுதிய புத்தகங்களை விட இன்று அறிமுகப்படுத்த முனையும் புத்தகம் இன்னும் விரிவான தளம் ஒன்றை நோக்கி நகர்ந்திருக்கிறது. சுருக்கமாகக் கூறுவதாக இருந்தால், ஏற்கனவே எழுதப்பட்ட புத்தகங்கள் மிகப் nஎபனருதும்பாடலுயமர் p இஸ்லாத்தின் கிளையம்சங்களை மகாசிதோடு தொடர்புபடுத்துவதாக உள்ள மாற்றமாக, இப்புத்தகம் மகாசிதை “முஸ்லிம் சமூகத்தின் முழுமையானதொரு உள்ளக சீர்திருத்தம்” ஒன்றுக்கான அடித்தளமாக அறிமுகப்படுத்துகிறது. அதே நேரம், குறிப்பிட்ட சீர்திருத்தம் ஒட்டுமொத்த மனித சமூகத்துக்குமான சீர்திருத்தமாகவும் பங்களிப்பாகவும் அமையும் என்பதும் அவரது நம்பிக்கை.
பேராசிரியர் ஜாசிர் அவ்தாவுடைய “Re-envisioning Islamic Scholarship- Maqasid methodology as a new approach” எனும் للإجتهاد الإسلامي புத்தகம் (அரபுமொழியில் இதன் தலைப்பு )என்றமைகிறது المنهجية المقاصدية نحو إعادة صياغة معاصرة முன்னுரையுடன் ஆரம்பித்து, அறிமுகக் குறிப்பு, நவீன இஜ்திஹாத் முறைமைகளது சிக்கல்கள், மகாசித் ஆய்வுமுறைமைக்கான அடிப்படைகள், இஜ்திஹாதுக்குரிய ஐந்து எட்டுக்கள், கோட்பாட்டுரு வாக்கத்துக்கான ஏழு அம்சங்கள் அவற்றைக் காணும் முறைமைகள், இஸ்லாமிய கற்கைகளுக்கான பரிந்துரைக்கப்படும் ஒழுங்கு ஆகிய ஆறு பிரதான தலைப்புக்களை உள்ளடக்கியிருக்கிறது.
புத்தகத்தின் கருத்துக்களை இக்கட்டுரை சுருக்கித் தருகிறது. நவீன இஸ்லாமிய சிந்தனையில், மகாசித் சிந்தனையில், சமூக சீர்திருத்த முறைமையில் புதிய ஒளியை பாய்ச்சும் இப்புத்தகம் மிக விரிந்த தளத்தில் வாசிக்கப்பட வேண்டும், கலந்துரையாடப்பட வேண்டும் என்பதே எமது அவா.
The post மகாஸித் ஆய்வு முறைமை first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>The post அல்குர்ஆன் முன்வைக்கும் பிரபஞ்ச விதிகள் – சில உதாரணங்கள் first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>அல்குர்ஆன் சட்டப் பகுதியோடு மாத்திரம் சுருங்கிய ஒன்றல்ல. நாம்தான் அதனை பிழையாக புரிந்திருக்கிறோம். சட்டங்களை பெற்றுக் கொள்வதற்காக மட்டுமே நாம் அல்குர்ஆன் நோக்கி மீள்வதுண்டு. சட்டப்பகுதி அல்குர்ஆனில் சிறியதொரு பகுதி என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால், ஒட்டுமொத்த அல்குர்ஆனும் அதுவல்ல. அல்குர்ஆன் பேசும், ஆனால் நாம் ஆழ்ந்து பார்க்க மறந்துவிட்ட, இன்னும் எத்தனையோ பகுதிகள் இருக்கின்றன. அவற்றுள் மிக முக்கியமானதுதான் “பிரபஞ்ச விதிகள்” எனும் பகுதி. படிமுறை விதி, காலக்கெடு விதி, நாகரிகச் சுழற்சி விதி, எதிர்விசை விதி, வசப்படுத்தல் விதி போன்ற இன்னும் பல பிரபஞ்ச விதிகளை அல்குர்ஆன் எமக்கு கற்பிக்கிறது. அவற்றுள் சிலதை மாத்திரமே இங்கு விளக்குகிறோம்:
1- படிமுறை விதி
படிமுறை விதி என்பது தனிமனித, சமூக விவகாரங்கள் அனைத்தும் இறைவன் ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கும் கட்டம், கட்டமான வளர்ச்சி எனும் விதிக்குள்ளாலே இயங்குகிறது என்பதாகும். அல்லாஹ் மனிதனை ஒரே நாளில் படைத்திருக்கலாம். ஆனால் படிமுறை வளர்ச்சியினூடாக அதனை ஆக்கி வைத்திருக்கிறான்:
இந்திரியத் துளியை அலக் என்ற நிலைக்கு ஆக்கினோம். பின்னர் அலக்கை ஒரு தசைப் பிண்டமாக்கினோம். பின்னர் அத்தசைப்பிண்டத்தை எலும்புகளாகவும் ஆக்கினோம். பின்னர், அவ்வெலும்புகளுக்கு மாமிசத்தை அணிவித்தோம். பின்னர் நாம் அதனை மனிதன் எனும் வேறு ஒரு படைப்பாக செய்தோம்
இரு என்றால் இருக்கக் கூடிய வகையில் மனிதனையும் பிரபஞ்சத்தையும் படைக்க சக்தி படைத்த இறைவன் படிமுறை விதியை கையாண்டிருக்கிறான். மனிதன் அவ்விதியை எல்லா கட்டத்திலும் கடைபிடிக்க வேண்டும் என்பது இதனூடாக உணர்த்தப்படுகிறது.
நபியவர்கள் தன் தோழர்களைப் பயிற்றுவிக்கும் போதும் இவ்விதியை கையாண்டிருக்கிறார்கள். முஆத் (ரழி) அவர்களை யெமன் பகுதிக்கு அனுப்பி வைத்த போது பின்வருமாறு உபதேசித்தார்:
வேதம் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு சமூகத்திடம் செல்கிறீர்கள். அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை, முஹம்மத் அல்லாஹ்வின் தூதர் என சாட்சி கூறல் நோக்கி அவர்களை அழையுங்கள். அவர்கள் அதற்கு கட்டுப்பட்டால் ஒவ்வொரு நாளும் ஐவேளை தொழுகையை அல்லாஹ் கடமையாக்கியிருக்கிறான் என்பதை அறிவியுங்கள். அதற்கும் அவர்கள் கட்டுப்பட்டால் அவர்களது வசதிபடைத்தவர்களிடமிருந்து பெறப்பட்டு ஏழைகளுக்கு வழங்கப்படும் ஸகாத்தை அல்லாஹ் கடமையாக்கியிருக்கிறான் என்பதை அறிவியுங்கள்...
‘ஹிக்மா’ என்ற சொல்லுக்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கொடுக்கும் விளக்கம் எமது அவதானத்தைப் பெற வேண்டியுள்ளது: “சிறிய விடயங்களை அறிவதிலிருந்து பெரிய விடயங்களை அறிவது வரை மக்களை கூட்டிச் செல்லல்”. மக்கள் புரிந்து கொள்ளக்கூடிய விடயங்களைப் பேசுதல் என ஷெய்க் கஸ்ஸாலி ‘ஹிக்மா’ என்ற சொல்லை விளக்குகிறார். நபியவர்களது பின்வரும் ஹதீஸும் மக்கள் தரம் அறிந்து அவர்களை கட்டம் கட்டமாக பயிற்றுவிப்பதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது:
"மக்கள் அறியும் விடயங்கள் கொண்டு அவர்களுடன் பேசுங்கள். அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் பொய்ப்படுத்தப்படுவதை விரும்புகிறீர்களா?"
இஸ்லாத்தை மக்களிடம் முன்வைக்கும் போது படிமுறை விதி கட்டாயம் கவனத்திற் கொள்ளப்பட வேண்டும். இஸ்லாத்தின் மிக அடிப்படையான பகுதிகளிலிருந்தே மக்கள் பயிற்றுவிக்கப்பட வேண்டும். இஸ்லத்தில் மிக அடிப்படை பகுதிகள் இருக்கின்றன. கிளைப் பகுதிகள் இருக்கின்றன. முஹ்கம் (பல கருத்துக்களுக்கு இடம்பாடு இல்லாது, ஒரே கருத்தை தெளிவாகக் கூறும் வசனங்கள்), முதஷாபிஹ் (பல கருத்துக்களுக்கு இடம்பாடான வசனங்கள்) என்ற வகைப்பாடுகள் இருக்கின்றன. இஸ்லாம் பற்றிய மிக ஆரம்ப புரிதல் கொண்ட சமூகத்திற்கு கிளைப்பகுதிகளை விட மார்க்கத்தின் அடிப்படை பகுதிகளையே கூடுதல் கவனம் கொடுத்து கற்பிக்க வேண்டியுள்ளது. அவ்வடிப்படைகளிலிருந்து மெதுமெதுவாக அவர்களை உருவாக்க வேண்டும். உதாரணமாக தொழுகையை எடுத்துக் கொள்ளலாம். தொழுகை இஸ்லாத்தின் மிக அடிப்படையானதொரு வணக்கம். அதில் எவ்வித கருத்துவேறுபாடுமில்லை. தொழுகையை இயந்திரத்தன்மையற்ற, விளைவுகளைப் பெற்றுத்தரக்கூடிய விதத்தில் ஆரோக்கியமானதாக மாற்றக் கூடிய முயற்சிகள் எம் சமூகத்தில் எந்தளவு தூரம் முக்கியம் கொடுக்கப்படுகிறது என்பது மிகப் பெரும் கேள்வியாகும். தொழுகையில் ஓதக் கூடிய சிறிய சூறாக்களையாவது கற்பித்து, பொருளுணர்ந்து ஓதக்கூடிய வகையில் மக்களை பயிற்றுவிக்கும் வேலைத்திட்டங்கள் எந்தளவு தூரம் சமூகத்தில் இடம்பிடித்திருக்கின்றன என்பது இன்னொரு கேள்வி. அன்றாட வாழ்வுக்கு தேவையான ஹதீஸ்களை, அடிப்படை நம்பிக்கை கோட்பாடுகளை மக்களிடம் கொண்டு செல்வதற்கான முயற்சிகளை கூட நாம் இதுவரை செய்ததாக இல்லை. இஸ்லாத்தின் மிக முக்கிய பகுதிகளிலிருந்து அடுத்தடுத்த கட்டங்கள் நோக்கி நகரும் வேலைத்திட்டத்தை நாம் மீண்டும் ஆரம்பிக்க வேண்டியுருக்கிறோம்.
சட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தி, நடைமுறைப்படுத்த முனையும் அல்குர்ஆன் படிமுறை விதியைப் பிரயோகித்தே அமுல்படுத்தியது. சாராயம் தடைசெய்யப்பட்டதை சிறந்ததொரு உதாரணமாகக் கூறலாம். வட்டியை தடை செய்ய அல்குர்ஆன் கையாண்ட படிமுறை விதியை பின்வரும் நான்கு வசனங்களினூடாக புரிந்துகொள்ளலாம்:
மனிதர்களுடைய முதலுடன் சேர்ந்து உங்கள் செல்வம் பெருகும் பொருட்டு நீங்கள் வட்டிக்கு விடுவீர்களானால், அது அல்லாஹ்விடம் பெருகுவதில்லை
வட்டி வாங்குவது அவர்களுக்குத் (யஹூதிகளுக்கு) தடை செய்யப்பட்டிருந்தும், அவர்கள் அதை வாங்கி வந்ததன் காரணமாகவும், தவறான முறையில் அவர்கள் மக்களின் சொத்துகளை விழுங்கிக் கொண்டிருந்ததன் காரணமாகவும் இவ்வாறு தண்டனை வழங்கினோம்
ஈமான் கொண்டோரே! இரட்டிப்பாக்கிக் கொண்டு வட்டியை தின்னாதீர்கள்
ஈமான் கொண்டவர்களே! நீங்கள் உண்மையாக முஃமின்களாக இருந்தால், இறைபிரக்ஞை கொண்டு, எஞ்சியுள்ள வட்டியை வாங்காது விட்டு விடுங்கள்
அன்றிருந்த சூழலை அல்குர் ஆன் கருத்திற் கொண்டது. மக்களையும் அவர்கள் மனநிலையையும் கவனத்திற் கொண்டது. அப்பின்புலத்தில் மிகக் கவனமாக மெதுமெதுவாக, கட்டம் கட்டமாக மக்களை மாற்றியமைத்தது.
2- காலக்கெடு விதி
காலக்கெடு விதி படிமுறை விதியுடன் மிக நெருக்கமாக தொடர்புபடுகிறது. ஒன்றின் விளைவு இன்னொன்று எனவும் கூற முடியும். ஒவ்வொன்றுக்கும் காலம் வரவேண்டும் எனவும் இதனைக் கூறலாம். எந்தவொரு செயலும் அல்லது வேலைத்திட்டமும் அதற்குரிய காலக்கெடு வரமுன் பூர்த்தியாகி விடுவதில்லை. அதர்குரிய காலம் வரை அமைதியாகவும் நிதானமாகவும் இருக்க வேண்டும். அல்குர்ஆன் இவ்விதி பற்றி பல இடங்களில் பேசியிருக்கிறது:
"ஒவ்வொரு சமூகத்தினருக்கும் ஒரு குறிப்பட்ட தவணையுண்டு. அவர்களது தவணை வந்து விட்டால் ஒரு மணி நேரம் பிந்தவும் மாட்டார்கள். முந்தவும் மாட்டார்கள்"
ஒவ்வொரு தவணைக்கும் ஒரு ஏடு உள்ளது
மறுமையின் வேதனையைப் பற்றி அவர்கள் உம்மை அவசரப்படுத்துகிறார்கள். அதற்கெனக் குறிப்பிட்ட தவணை ஏற்படுத்தப்படாதிருப்பின் அவ்வேதனை அவர்களுக்கு வந்திருக்கும்.
இதுபோன்ற இன்னும் பல வசனங்களும் காலக்கெடு விதி பற்றிப் பேசுகின்றன.
விதையை நட்டு ஒரே நாளில் அறுவடை செய்ய முடியாது அதற்கென்று சில நாட்கள் காத்திருக்க வேண்டும். தாயின் வயிற்றில் கருக்கட்டிய மனிதன் உலகை எட்டிப் பார்க்க சில மாதங்கள் தேவைப்படுகின்றன. இவ்வாறுதான் சமூக சீர்திருத்த அல்லது சமூக மாற்ற சிந்தனைகளும். சிந்தனையை முன்வைத்து ஓரிரு நாட்களில் மாற்றம் நிகழ்ந்து விடுவதில்லை. அதற்கென்று காலம் இருக்கிறது. வரலாறு இதற்கான சிறந்த ஆதாரமாகும். நபியவர்கள் அல்லாஹ்வின் மிக விருப்பத்துக்குரிய மனிதராக இருந்தும் அவரது முயற்சிகள் 23 வருடங்களை எடுத்தன. தொடர்ந்து வந்த சீர்திருத்தவாதிகள், சீர்திருத்த பள்ளிகளது வரலாற்றைப் படித்துப் பார்த்தால் இவ்வுண்மையை புரிந்துகொள்ளலாம். சிலர் முன்வைத்த சிந்தனைகள் அவர்களது மரணத்தின் பின் வெற்றியடைந்த வரலாறும் உள்ளது. விளைவுகளை மிக அவசரமாக எதிர்பார்ப்பது அல்குர்ஆனின் கருத்துப்படி பிழையானதாகும்.
இவ்யதார்த்தத்தை புரிந்துகொள்ளாதபோதுதான் விரக்தி தோன்றுகிறது. முயற்சிகளுக்கான விளைவுகளை கண்டு கொள்ளாத போது மனிதன் விரக்தியடைந்து விடுகிறான். அவனது முயற்சிகள் கைவிடப்படுகின்றன. அல்குர்ஆன் முன்வைக்கும் காலக்கெடு விதியை சரியாக புரிந்துகொள்பவன் விரக்தியுறப்போவதில்லை. முயற்சிகள் தொடரும். விளைவுகளை நிதானமாகவும் பொறுமையாகவும் எதிர்பார்த்திருப்பான். அதற்குரிய காலம் வரும் வரை அவசரப்படப் போவதில்லை.
மனிதன் தன் முயற்சியை மிகக் கச்சிதமாக செய்துவிட்டே விளைவுகளை எதிர்பார்க்க வேண்டும். பத்ர் போரில் நிகழ்ந்த அற்புதங்கள் விதிவிலக்கானவை. அதனை விதியாக்கிக் கொள்ளக் கூடாது. விதிவிலக்குகளை விதியாக்கிக் கொண்டு அற்புதங்களை எதிர்பார்த்து, அதில் தங்கியுருக்கும் சமூகம் உலகுக்கு தலைமை தாங்க அருகதையற்றதாகிப் போய்விடுகிறது. தேவையான காரண, காரியங்களை எடுக்காமல் வெறுமனே இறைவனிடம் பிரார்த்திப்பது எம்மை இன்னும் பலவீனப்படுத்தும். காலக்கெடு விதி என தமது பலவீனத்தை மூடிமறைப்பது மடமையின் உச்ச கட்டம் எனக் கூறலாம்.
3- எதிர்விசை விதி
எதிர்விசை விதி என்பது ஒரு சக்தியை, பலத்தை இன்னொரு சக்தி, பலம் எதிர்த்து நிற்றல் எனலாம். இவ்விதி சமூக இயக்கத்துக்கும் உலகம் சீர்கெட்டுப் போகாமலிருக்கவும் அவசியமானது என அல்குர்ஆன் கருதுகிறது:
"அல்லாஹ் மக்களில் சிலரைக் கொண்டு சிலரைத் தடுக்காவிட்டால் பூமி சீர்கெட்டிருக்கும்"
மனிதர்களில் சிலரைக் கொண்டு சிலரை அல்லாஹ் தடுக்காதிருப்பின் ஆசிரமங்களும் கிறிஸ்தவக் கோயில்களும், யூதர்களின் ஆலயங்களும், அல்லாஹ்வின் திரு நாமம் தியானிக்கப்படும் மஸ்ஜிதுகளும் அழிக்கப்பட்டு போயிருக்கும்
தனிமனிதனிடத்திலும் சமூகங்களிடத்திலும் இவ்விதி அமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு மனிதனினுள் இருக்கும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி இவ்விதியைச் சார்ந்தது. நோய் கிருமிகளுடன் எதிர்த்தியங்கக் கூடிய வகையில் மனித உட்கட்டமைப்பு அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதுபோலதான் சமூக மட்டத்திலும் இவ்விதி தொழிற்படுகிறது. ஓர் அநியாயக்கார ஆட்சியாளன் தொடர்ந்தும் ஆட்சியில் இருப்பதில்லை. அவனை எதிர்க்கும் இன்னோர் ஆட்சியாளன் உருவாகிறான். அவர்களிருவருக்கும் மத்தியில் போட்டி நிலவுகிறது. ஒருவரை ஒருவர் எதிர்க்கின்றனர். பலவீனர்களும் அநியாயமிழைக்கப்பட்டவர்களும் தம்மை ஒழுங்குபடுத்திக் கொள்வதற்கும், பலப்படுத்திக் கொள்வதற்கும் இது வழிவகுக்கிறது. எழுச்சிக்கும் நீதிக்குமான வாயில் திறக்கப்படுகிறது. அநீதியாளர்களின் போட்டியும் சண்டையும் நீதிக்கு வழி வகுக்கின்றன.
ஈமானுக்கெதிரான சதிகள் அதிகரிக்கும் போது முஃமின்களிடத்தில் எதிர்ப்புச் சக்தியும் நாட்ட சக்தியும் வலுவடைகின்றன. விழித்துக் கொள்கின்றனர். தம் கொள்கையில் உறுதியடைகின்றனர். நன்மையும், நீதியும் வளர்வதற்கு இறைவன் ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கும் ஒரு விதி என இதனைக் கூற முடியும். எதிர்ப்பையும் விமர்சனத்தையும் ஒரு சமூகம் மிகக் கவனமாக புரிந்துகொண்டு அதற்கேற்ப தம்மை ஒழுங்குபடுத்திக் கொள்ளுமாயின் அது தன்னை மீளொழுங்குபடுத்திக் கொண்டு வளர்ச்சி நோக்கி நகரும். இன்னும் பலப்படும்.
மேற்கூறிய விதிகளை இன்றைய முஸ்லிம்கள் சரியாக புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அல்குர்ஆனை சட்டப் புத்தகமாக பார்க்கும் நிலையிலிருந்து வெளியேறி, அல்குர்ஆனை நாகரீகமொன்றுக்கான மூலாதாரம் எனும் நிலையில் புரிந்துகொள்ளக் கூடியவர்களாக மாறுவதற்கான எட்டுக்களை எடுத்து வைப்பதுதான் முஸ்லிம்களாகிய நாம் இன்று செய்ய வேண்டியது எனலாம்.
The post அல்குர்ஆன் முன்வைக்கும் பிரபஞ்ச விதிகள் – சில உதாரணங்கள் first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>The post ஸூரா நூஹ்: மையக்கருத்தினூடானதொரு புரிதல் first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>சூறா அரம்பமாக இறைத்தூது என்பது என்ன? என்ற கேள்விக்கு மிக சுருக்கமாக பதிலளிக்க முனைகிறது. மூன்று சொற்களினூடாக இஸ்லாமிய தூதின் அடிப்படைகளை விளக்குகிறது. அல்லாஹ்வை வணங்குதல், அவனது அன்பு மற்றும் தண்டனையை உள்ளத்தில் இருத்தி செயற்பாடுகளை ஒழுங்குபடுத்திக் கொள்ளல், இறைதூதருக்கு கட்டுப்படல் ஆகிய மூன்று பகுதிகளும் தூதின் சாரம் எனலாம். அல்லாஹ்வை வணங்குவதன் மூலம் மனிதன் உலகப் பொருட்களுக்கோ, ஏனைய மனிதர்களுக்கோ அடிமையாவதிலிருந்து விடுதலை பெறுகிறான். மனிதன் உலகப் பிடிகளிலிருந்து விடுபடுகிறான். உலகப் பொருட்களை வணங்கி அவற்றை விட தன்னை இழிவானவனாக கருதக் கூடாது என வாதாடும் இஸ்லாம், மனிதனே இப்பிரபஞ்சத்தின் மையப் புள்ளியில் இருக்கக் கூடியவன் எனவும் அதன் நிர்வாகி எனவும் கருதுகிறது. அது அவனுக்கானதொரு கனதியான பொறுப்பு.
உலகை அழகுபடுத்துவதும், வளப்படுத்துவதும் அவன் மீதிருக்கும் கடமைகள். மிகப்பெரும் வணக்கம் அது. அமைதியானதொரு உலகை ஏற்படுத்தி, அடிப்படைத் தேவைகள் பூரணம்பெற்ற சமூகங்களைத் தோற்றுவிப்பதும் அவை தமக்கு மத்தியில் பர்ஸ்பரம் அறிமுகமாகிக் கொள்வதுடன் உதவி ஒத்தாசைகள் செய்து கொள்வதை நோக்கிய பயணம் இஸ்லாத்தின் மிகப்பெரும் இலக்குகளில் ஒன்று. இப்பயணமே இறைத்தூதின் பயணமும். இறைத்தூதர் (ஸல்) அறிமுகப்படுத்தியிருக்கும் தூது மனித தேவைகளைக் கருத்திற்கொண்ட மனிதனுக்கான வாழ்வமைப்பாகும். மனித வாழ்வுக்கு அவசியமான வணக்கங்கள், தனிமனித, குடும்ப, சமூக சட்டங்களை அது கொண்டிருக்கின்றது. மாற்றமுறா வழிகாட்டல்களையும், இடம்-சூழல் காரணிகளுக்கேற்ப மனித அறிவைப்பிரயோகித்து இஜ்திஹாத் செய்யக்கூடிய தன்மையையும் தூது கொண்டிருக்கிறது. இவ்விரு தன்மைகளினூடாக தூது இறுதிநாள் வரை தொடர்ந்தும் வாழ்கிறது, வழிகாட்டுகிறது, நடைமுறை சாத்தியமான வாழ்வமைப்பாக இருக்கிறது. ஒட்டுமொத்தமாக கூறுவதாயின் ஏகத்துவமே தூதின் மையம் எனக் கூற முடியும். வாயால் மொழிந்துவிட்டு அமர்ந்துகொள்ளும் ஏகத்துவமல்ல. மாற்றமாக உலகுக்கு அடிமையாவதிலிருந்து தன்னை விடுவிக்கும் வாழ்வமைப்பைக் காட்டிக்கொடுக்கும் ஏகத்துவம் அது.
இறைவன் ஒருவனை வணக்கத்துக்குரியவனாகவும் பொறுப்பு சாட்டக்கூடியவனாகவும் நம்பும் மனிதன், ஏழை-பணக்காரன், உயர்ந்த சாதி-கீழ்சாதி, உயர்பதவி, அற்பமான பதவி, பிரதேசவாதம், இயக்கவாதம் போன்ற அனைத்து பிரிப்பு முறைகளையும் தாண்டி மனிதன் என்பவன் இறைவனது படைப்பு, ஆதமுடைய பிள்ளைகள் என்ற சமத்துவ பார்வை கொண்டவனாக மாறி விடுகிறான். நீதி, சமத்துவம், அன்பு போன்ற பண்பாட்டு விழுமியங்களோடு மனிதனை அணுகும் அவன், செயல்களில் சிறந்தவரே இறைவனிடம் கண்ணியத்துக்குரியவர் என்ற மிக அடிப்படையான கோட்பாட்டையும் உருவாக்கிக் கொள்கிறான். இவ்வடிப்படைக் கோட்பாட்டையும் விழுமியங்களையும் உலகில் பரப்பும் முயற்சி இலகுவானதல்ல. மிக நீண்டதொரு வேலைத்திட்டம். நூஹ் நபியின் முயற்சி இதற்கான சிறந்ததோர் உதாரணம். சூறாவின் இரண்டாம் பகுதி அவரது அர்ப்பணங்களை விளக்குகிறது.
எல்லா நபிமார்களது முயற்சிகளும் இவ்வாறே இருந்தன. இறுதித் தூதரது (ஸல்) வாழ்வு சிறந்ததொரு சாட்சி. அவரை உண்மையாளர், நம்பிக்கையாளர் என்று கூறியவர்கள் தூதைப் பகிரங்கப்படுத்தியதுடன் தலைகீழாய் நின்றனர். பொய்யர், சூனியக்காரர், வழிகெடுப்பவர் என்றெல்லாம் கூறித் திறிந்தனர். பொருளாதாரத் தடை விதித்தனர். ஏன், கொலை செய்ய கூட முயற்சித்தனர். சொந்த நாட்டை விட்டு விரட்டினர். இறுதித் தூதரின் பின் இத்தூதுக்காக பாடுபட்டவர்கள் அன்று தொடக்கம் இன்று வரை அனுபவிக்கும் துன்பங்கள், சித்திரவதைகள் பட்டியல்படுத்த முடியாதவை. நன்மை, தீமை; சத்தியம்; அசத்தியம்; உண்மை; பொய்; நீதி; அநீதி; சமத்துவம், பாரபட்சத்துக்கிடையிலான முரன்பாடு உலக நியதிகளில் ஒன்று என்பது மட்டும் உணமை.
ஏகத்துவத்தை அதன் விரிந்த தளத்தில் புரிந்து நீதி, சமத்துவம் போன்ற அடிப்படைப் பண்பாட்டுப் பெருமானங்களுக்காக உழைக்கும் போது அத்தூது மூலம் பாதிக்கப்படுபவர்கள் அதனை எதிர்க்க முனைகின்றனர். எதிர்ப்பதற்குத் தலைமை தாங்குகின்றனர். இப்பிரிவினர் பற்றியே சூறாவின் மூன்றாம் பகுதி பேசுகிறது. குறிப்பாக, பிழையான தலைமைத்துவம் சமூகத்தையே வழிகெடுத்துவிட்டதாக சூறா கூறுகிறது. “நீங்கள் வணங்கிக் கொண்டிருக்கும் கடவுள்களை தொடர்ந்தும் வணங்குங்கள்” என்பதே அவர்களது உபதேசமாக இருந்தது. இத்தலைவர்கள் ஏகத்துவம் கொண்டுவரும் மனிதர்கள் அனைவரும் சமமானவர்கள் எனும் செய்தி தமது சமூக அந்தஸ்த்தில் ஏற்படுத்தப்போகும் பாதிப்பைக் கவனமாகப் புரிந்திருந்தனர். அதனைப் பாதுகாத்து, அடிமை மனோநிலை கொண்ட மக்கள் கூட்டமொன்றை தமக்குக் கீழால் தொடர்ந்தும் வைத்துக் கொள்ளவே அவர்கள் ஆசைப்படுகின்றனர். ஏகத்துவத்துக்கெதிரான அவர்களது மறுப்பின் பின்னணி சிந்தனை சார்ந்தது என்பதைவிட உளநோய் சார்ந்தது என்பதே பொருத்தம்.
பொதுவாக தலைமைகளது மனோநிலை இதுவாகவே இருக்கிறது. தம்மை ஏனைய மனிதர்களை விட மேலானவர்களாகக் கருதுவதுடன் பொதுமக்களை அடிமை மனோநிலையில் தொடர்ந்தும் வைத்துக் கொண்டு, சுகமான வாழ்வொன்றையே யாசிக்கின்றனர். தன்னை கேள்வி கேட்கும் மக்களை அதிகாரங்கள் மெதுமெதுவாக அந்நியப்படுத்தும். வழிகெடுக்கும் தலைமை நூஹ் நபி எதிர்கொண்ட மிக முக்கிய சவாலாக இருந்தது. இத்தலைமைகள் மக்களை தம் அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்துக் கொள்ள கையாண்ட உத்தி பாரம்பரியமாக பின்பற்றி வந்த கடவுளர்களை விட்டுவிட வேண்டாம் என்ற உபதேசமாகவே இருந்தது. பொதுவாக, தூது எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய சவால்களுள் ஒன்றாகவும் இது உள்ளது. மூதாதையர்கள் பின்பற்றியது, பரம்பரை பரம்பரையாகப் பின்பற்றியது போன்ற வாதங்களால் தூதின் மையக் கருத்துகள் புறக்கணிக்கப்படுவதை அவதானிக்கலாம்.
சூறாவின் கடைசிப் பகுதி சிந்தனை மற்றும் நடத்தைப் பிறழ்வின் உச்ச கட்டத்தை அடைந்த சமூகத்தின் விடிவில் நிராசை அடைந்த நூஹ் நபி புதியதொரு பரம்பரையை உருவாக்குவதே தீர்வு என்ற முடிவுக்கு வருகிறார். வழிகேட்டில் மூழ்கியிருந்த சமூகம் தனது பரம்பரையையும் வழிகெடுத்துவிடும் எனக் கருதுகிறார். அடுத்த பரம்பரை மீது கொண்ட அன்பு காரணமாக தான் இவ்வளவு காலம் நேர்வழிக்கு கொண்டு வர பாடுபட்ட சமூகத்துக்கெதிராக கடுமையாகப் பிரார்த்திக்கிறார்.
The post ஸூரா நூஹ்: மையக்கருத்தினூடானதொரு புரிதல் first appeared on Rishard Najimudeen.
]]>